alergia(Bronchitis chronica) Przewlekłe zapalenie oskrzeli należy do najpospolitszych chorób układu oddechowego. Najczęściej atakuje osoby po 40 roku życia i ma tendencje do nawrotów w zimie. Zapadają na nie również dzieci, u których zapaleniu towarzyszy przerost migdałka gardłowego i powiększenie migdałków podniebiennych. U osób dorosłych może występować po grypie.

Częściej zapadają na nie mężczyźni niż kobiety. Przyczyną zapalenia oskrzeli bywa dwoinka zapalenia płuc, pałeczka Pfeiffera. Czynnikami usposabiającymi są: - Nawracające napady ostrego nieżytu, które mają tendencję do przechodzenia w stan przewlekły. - Występowanie chorób płuc, serca, nerek i innych, w których utrudniony jest powrót krwi żylnej do serca. - Infekcje zatok obocznych nosa, gardła lub migdałków. - Chłodny i wilgotny klimat. - Pyły, gazy, dymy, które mogą się przyczyniać do wywołania zapalenia lub zaostrzać proces chorobowy. Błona śluzowa wyścielająca oskrzela może ulegać zgrubieniu lub zanikowi. W obu przypadkach komórki i gruczoły zanikają i ostatecznie ulegają zniszczeniu. W większych oskrzelach wytwarza się gęsty, lepki śluz. Początkowo jest go dużo, jednak w miarę postępującego zwyrodnienia komórek jego ilość się zmniejsza. Włókna błony mięśniowej ulegają zanikowi i zwyrodnieniu. W ten sposób dochodzi do osłabienia ścian oskrzeli i ich rozciągnięcia. Może to doprowadzić do tzw. rozstrzeni oskrzeli. W każdym przypadku utrudniony jest wydech. Wskutek utrudnionego oddychania i ustawicznego kaszlu tkanka płucna z czasem ulega rozciągnięciu. Stan taki nazywamy rozedmą. Zmiany te nie pozostają bez wpływu na serce i układ krążenia. Ustawiczny kaszel obciąża serce. W ciężkich przypadkach przy współistnieniu rozedmy wiele naczyń włosowatych w płucach ulega zamknięciu. W związku z tym prawa komora musi wykonywać większą pracę, by przepompować krew przez zmniejszoną ilość naczyń. Prowadzi to do przerostu i rozszerzenia ścian tej komory. W wyniku tych zmian zwiększa się ciśnienie w układzie żylnym z następowym zastojem w układzie żyły wrotnej. Wyraźnymi objawami i dolegliwościami są: - Kaszel, który pojawia się szczególnie w zimie, jest coraz bardziej uporczywy i z każdym rokiem trwa dłużej, aż wreszcie utrzymuje się przez cały rok. Zwykle najsilniejszy jest w nocy i wczesnym rankiem. - Świszczący oddech i zwężenie światła oskrzeli (szczególnie rano). - Plwocina skąpa lub obfita. - Duszność objawiająca się szczególnie przy wysiłku, np. wchodzeniu po schodach. Stosowane zabiegi W leczeniu istotnym czynnikiem jest ciepło, jednak nie należy przegrzewać chorego zbyt ciepło ubierając lub pozostawiając w przegrzanym, nie wietrzonym pomieszczeniu. Chory powinien uprawiać regularnie ćwiczenia i mieć dostateczną ilość snu. Stosuje się leki ułatwiające odkrztuszanie plwociny w ciągu dnia i uśmierzające kaszel w nocy. W razie potrzeby podaje się antybiotyki i środki rozkurczające oskrzela. Okres ostry Fizykoterapia W ramach fizykoterapii stosuje się inhalacje: - z antybiotyków (jedynie w zakładach zamkniętych służby zdrowia), - z leków działających rozkurczowo, - z leków działających rozrzedzająco na wydzielinę oskrzeli oraz ułatwiających jej odkrztuszanie, - z leków działających wykrztuśnie, - z leków działających przeciwzapalnie i przeciwuczuleniowo. Dodatkowo stosuje się naturalne wody mineralne (kuracja pitna), promieniowanie podczerwone i diatermię krótkofalową. Masaż W tym okresie choroby masażu nie wykonuje się. Kinezyterapia W tym okresie choroby nie wykonuje się ćwiczeń. Okres przewlekły Fizykoterapia Stosuje się inhalacje jak w stanie ostrym oraz elektroaerozole, promieniowanie podczerwone, promieniowanie nadfioletowe, prądy interferencyjne, diatermię krótkofalową, diatermię mikrofalową, ultradźwięki, magnetoterapię, zabiegi wodne, kąpiele solankowo-jodowo-bromowe, kurację pitną. Masaż Celem stosowanego masażu jest: - uelastycznienie mięśni oddechowych, - pobudzenie i ułatwienie usuwania zalegającego śluzu, - pobudzenie ośrodków czuciowo-ruchowych systemu regulacji aparatu wykonawczego w układzie oddechowym, - pogłębianie fazy wydechu.